bunga ng makulit na pag-iisip

jan 14, besavilla reviewing center…
it was sunday. katatapos lang ng hydraulics topic. i was so happy na magbreak kase yosing yosi na ako.
so baba ang lola nyo at mega pausok sa tapat ng stall na may bench sa harap.
antok na antok ako ng hydraulics time. i didnt know pano ako nagsurvive ng two hours.
i got back to the room. pagkaupo ko sa chair, sabi ng katabi kong guy, ang layo ng narating mo ah?
di naman. sa baba lang, yosi break. hindi yun ang ibig kong sabihin. ano? sabi ni sir, ang layo daw ng narating mo kase nakanganga ka pa kanina habang nagtuturo sya.
ewan ko kung nahiya ako or deadma. nahiya akong itanong if me kasama pang hilik yung tulog ko. at deadma, kase di ko mapigilan yung antok. wa ko care! ilang beses pa kaya kong aantokin? nakakakaba na ah…makapag self-review na nga.

Katatapos lang manood ng buong PRINCESS HOURS: chap 6-24, for 18 hours. Puyat. Luwas pa ko manila bukas pra magreview. Nakakatuwaa kase. Anyways, nakakaopen ng mind. I don’t want to sound pathetic pero wa ko ker. I just realized with that telenovela, no matter how hard u try to hold on with love, if it’s not meant to be, it will never be yours. Like I’ve said to my friends I left in japan who knew the story of my lovelife- makakaraos din ako.
nakakamiss lang kase. sa una lang talaga mahirap, pero masasanay din ako.naheheal naman ang heart eh. through time. kelangan ko ng maging engineer para may kapalit yung nawala sa akin…
review na to bukas! puyat talaga ko.